Partnerstwo szansą dla gminy

5 grudnia w Kampinosie odbyła się konferencja poświęcona „Budowaniu Partnerstwa Lokalnego na Rzecz Przeciwdziałania Bezrobociu. Jej organizatorami byli Powiatowy Urząd Pracy dla Powiatu Warszawskiego Zachodniego i Gmina Kampinos. W konferencji wzięli udział przedstawiciele: władz samorządowych powiatu i gminy, Powiatowej Rady Zatrudnienia, PUP, GOPS, biznesmeni, przedstawiciele oświaty i mieszkańcy gminy Kampinos.

 Pojęcie partnerstwa nie posiada jednej precyzyjnej definicji, ponieważ musi być zawsze dopasowane do danej sytuacji lokalnej. Możemy jednak stwierdzić, ogólnie rzecz ujmując, że chodzi w nim o współdziałanie różnych osób i instytucji w celu wspólnego zdiagnozowania lokalnych potrzeb i wypracowania zakładanych celów.

Głównym celem konferencji było zaktywizowanie lokalnej społeczności, nakłonienie jej do działania i spowodowanie ożywienia gospodarczego. Dziś rysują się bowiem nowe możliwości skorzystania z unijnych funduszy, jeśli tylko pojawią się projekty wypracowane przez lokalną społeczność, środki finansowe z Unii Europejskiej trafią do zainteresowanych.

Jednym z poważniejszych problemów naszych czasów jest bezrobocie. Warto jednak zauważyć, że na przestrzeni ostatnich lat, zjawisko to radykalnie się zmniejsza. Dane PUP informują, że w 2003 roku, na terenie naszego powiatu, zarejestrowanych było 5 384 bezrobotnych, podczas gdy obecnie jest ich 2 372. Odnotowano zatem spadek bezrobocia o 56%, a aktualna stopa bezrobocia w powiecie wynosi 6%.Spadek bezrobocia wystąpił również na terenie gminy Kampinos, gdzie liczba bezrobotnych z 300 osób zarejestrowanych w 2003 r. spadła do 186 w roku bieżącym. Pozytywne przemiany zawdzięczamy kilku czynnikom- ogólnej poprawie koniunktury ale również środkom z Europejskiego Funduszu Społecznego i środkom z rodzimego Funduszu Pracy. Dzięki nim wiele osób zdobyło potrzebne kwalifikacje i założyło własne firmy.

Zmniejszenie się stopy bezrobocia na terenie powiatu może cieszyć, lecz jednocześnie występuje niepokojące zjawisko skrystalizowania się dużej grupy osób długotrwale bezrobotnych, które przez kilka lat nie wykazują, żadnej aktywności w poszukiwaniu pracy. Skąd zatem osoby te biorą środki do życia?

Konferencja doskonale zdefiniowała to zagadnienie. Wśród osób długotrwale bezrobotnych są osoby bez kwalifikacji zawodowych, zainteresowane jedynie uzyskaniem od PUP i innych instytucji pomocy: ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń socjalnych. Osoby te nie poddają się żadnym działaniom aktywizacji zawodowej.

Aż 60 % bezrobotnych z gminy Kampinos deklaruje „ brak gotowości do podjęcia pracy i nie oczekuje żadnej formy pomocy w zmianie swojej sytuacji zawodowej, uzasadniając ten stan problemami zdrowotnymi, koniecznością wychowywania dzieci i opieką nad członkami rodziny. Rejestracji w Urzędzie Pracy dokonują wyłącznie w celu podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu i uzyskaniu zaświadczenia o posiadaniu statusu bezrobotnego dla Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Podobna sytuacja występuje również w innych gminach naszego powiatu.

Co zatem można zrobić, gdy bezrobotni, w wielu przypadkach, nie są zainteresowani podjęciem jakiejkolwiek pracy? Przez lata jednak korzystają z pomocy socjalnej i środków wypracowanych przez innych. Czy jest to sprawiedliwe społecznie?

Odpowiedź na to pytanie jest trudna i zapewne niemożliwym będzie znalezienie dla wszystkich jednego, najlepszego rozwiązania. Jednak w podsumowaniu konferencji stwierdzono, że ten stan rzeczy musi ulec zmianie i jest to możliwe m.in. dzięki stworzeniu instytucji partnerstwa lokalnego, realizującej wspólne przedsięwzięcia na rynku pracy.

Urząd Pracy jest instytucją, która  musi być kojarzona z działalnością pro-zatrudnieniową, a nie instytucją dobroczynną o charakterze socjalnym. Wiele osób zarejestrowanych w PUP nie spełnia przypuszczalnie formalnych warunków do uznania za osoby bezrobotne. Oświadcza jednak, że może podjąć pracę ... i w efekcie jej nie podejmuje. Status bezrobotnego przyznaje im się jedynie ze względu na trudną sytuację społeczną, w jakiej się znajdują. Brak kwalifikacji, motywacji do pracy i chęci zmiany swego położenia prowadzi, w niektórych przypadkach, do  wykluczenia ze społeczeństwa. Jest to problem, z którym wspólnie będziemy musieli poradzić sobie w następnych latach.